Artık uykularım en fazla 4 saat… genelde gece yarısından ve öğle arasından sonra uyuyorum. Zamanın takibini yapmıyorum.. sadece oturmuş izliyorum… sadece oturmuş bekliyorum… neyin geleceğini ne zaman geleceğini bilmeden…. öylece oturuyorum belki de gideceğimi bilmeden hatta gitmem gerektiğini bilmeden… Gidişlerden usanmadım hala… fakat dönüşler her zaman utandırdı beni… artık gidemiyorsam sadece dönmekten çekindiğim için… umutsuzluk sanki içimi boşalttı… artık uyumak istemiyor, uyanmak istemiyor, yemek yemiyor ve aç kalmak istemiyorum… yalnız kalmak canıma tak etmişken… hiç kimse arasın sorsun istemiyorum… bugüne sıkı sıkı tutunurken gözüm hep eskilerin üstünde, gelecek ise hep arkamda… kötü şeyler zaten hep habersiz gelmez mi, haberli gelse de elden ne çare gelir ki…
Huzur sadece bir parça huzura ihtiyacım var. Yalancık sevmeye sevilmeye değil sadece ufak bir parça huzura…
Hayatımı kontrol etmeyi bırakalı çok oldu. Bundan öncesinde sanki bir aksiyon filminde saatte 120km hızlı giden bir kamyonda bir başka şoförle direksiyonu paylaşamıyor gibiydim… sürekli sağa sola çarpıp ilerletmeye çalıştım ama sonunda hep yoldan çıktım, hasar verdim ve derin yaralar aldım. Anladım ki gönül yaraları hiç bir zaman kapanmazmış. Bir evi yıkabilirsin yerine yenisini inşa edip farklı farklı insanları içine yerleştirebilirsin ama o eski evin anılarını gerçek sahipleri yaşadıkları sürece silemezsin… ve benim sadece bir ölme hakkım var.

Tamamdır, şimdiye kadarkiler bir hataydı,

ama zararın neresinden dönsek kardır.

ve yine değişti…

Mesela istanbula ilk gidişim şartların uygunsuzluğu başarısızlık, ardından ikinci gidişim .. işlerin bir süre iyi gitmesi, sonra maddi sıkıntıların ağırlığı ve iş vs. baskısı ve geri dönüş… Yeni bir başlangıç 1 ay süren dengelenme süresi ve ardından tekrar çöküş, diğer yandan yeniden oluşacak dengelemenin temellerini atarken buluyorum kendimi ve yeniden karasızlıklar, önceleri web-desktop-network-grafik seçenekleri arasında kararsızken şimdilerde para-suç-iş-okul seçimleri arasında kararsızım, hepsine o kadar yakınımki 60 saniye süre içerisinde hepsinin verdiği heyecanı, kalp atışlarını hissedebiliyorum.

Gerçekliklerimi kaybetmeye başladım. Yarın sabah gideceğim bir işim olduğundan emin değilim, hepsi bir hayal yada rüya gibi geliyor. Daha öncede yazdım tuvalete girdiğimde rüyada olmadııma dair kendimi denetlemeye ihtiyaç duyuyorum.

Yapabileceğimden çok fazla işim var, ayrıca seçim yapmak motivasyonumu dağıtmanın yanısıra konsantrasyonumuda düşürüyor. Düzensiz ve yetersiz uykunun zararlarını fazlasıyla görüyorum. Pharmaton, parasetamol, kahve (kafein) bazende nikotin ile dengelemeye çalışıyorum.  yanlız kaos teorisi beni çıktığım 3 basamağa karşın sonunda 4 basamak düşürüyor.

Artık döngünün farkında olduğumdan düşüşü gördüğüm an dengelemeye yönelik yeni başlangıç arayışına giriyorum. Yeni bir başlangıç olmasa bile varolan fonksiyondan ayrılmaya zorluyorum.

-Merhaba anne bende şimdi cehennemin dibinden geldim öpmüyorum çok terliyim çünkü…

Beni zorlamayın daha fazla zaten hali hazırda pek sizinle takılmaya niyetim yokken, parmak ucuyla hafifçe itmeniz yeterliyken şansınızı zorlamayın, ışıkları söndürün ve iyi geceler dileyin.

Ben artık bir vampirim

Unutmayın bir vampirin kanını içemezsiniz, eğer ben sizin yanınızdaysam sakın beni sömürmeye kalkmayın, gerçi bunu yapamazsınızda kontolün sizde olmasına izin verdiğimde sanmayın ki böyle sürecek, en ummadığınız anda kontrolü ben alacağım ve şaşkınlıktan küçük diliniz nefes borunuza kaçacak ve boğulup gebereceksiniz.

Güce sahibim

Güç içinizde değil, dışarıda da değil, güce inanırsan güçlüsün ve güçlendikçe güce inancın artar. Unutma karınca da güçlüdür, bu yüzden kimsenin hırsına kendininkenden daha az önem verme ve kimsenin gücünü küçümseme…

Kaybedecek hiçbirşeyim kalmadı ve yarınıma dair planlarımı geçmişte bıraktım geçmişimi gün ışığına serdim, bir ömüre bir beyaz, bir siyah renk sığdırdım ve gri tonların hakim olduğu bir kaç mevsim…

Siyah en asil renktir

Bu tamamen saçmalıktır, hayatta mükemmel olan hiçbirşey yoktur, asil diye tanımladıklarmız pisliklerini en iyi gizleyenlerdir ve siyah hep pislikleri kapatır. Eğer siyahı seviyorsam kendi pisliklerimi görmekten hoşlanmadığımdandır.

Kelimeler yok, konuşmak yok, acı yok, incitilmek yok…

Üzüntüyü hayatımdan çıkardığımda yerinin kin ve öfke ile dolduğunu gördüm. Ruhumu şeytana satmaya gerek duymuyorum çünkü yakında onun ruhunu satın alıyorum. Öfkemi biriktiyorum bu aralar ondan sakin zannedebilirsiniz.

Bir kez sevmeye kalktım ve birçok can yaktım….

ve tekrar sevmeye kalktım, bu kezde birçok kez canım yandı…

ve yaralar kabuk tutmadı hiç halen ara ara kanamaya devam eder…

dökmediğim gözyaşlarımla birleşir…

• Hayat kısa,yaşananlar hiç olmadığı kadar gerçekken kim olduğumu sahaya indiğim zaman anladım ve oyuna başladığımda ise gerçekler canımı hiç olmadığı kadar çok yaktı…
• Bazen bir kere susmak,bin kere konuşmaktan daha iyidir!!!
• İnandığım değer verdiğim herkes ve herşey aslında sadece yalandan ibaretmiş…
• Bazen gurur’landığımız şeyler bir hayal gibi gözümüzün önünden kayan yıldız gibi olur!!!
• Sevmek şuçmuş. Her sevdiğimde canım yandı. Artık kimseyi sevecek kadar ne sabrım ne de ömrümden ayıracak vaktim kaldı…